ศิษย์ทวดที่เคารพรัก
ผมคาดไม่ถึงเลยว่า บาทาข้างซ้ายของตนจะเผลอพลาดไปย่ำเอาหัวใจดวงน้อยของท่านได้ เหตุการณ์ ณ อดีตกาลนั้น ผมจำเหตุผลของตนในครั้งนั้นได้แค่เพียงว่า ผมไม่ไหวแล้วจริงๆสำหรับเวลาที่เสียไปให้กับบล็อกบอร์ด การตรากตรำทำงานหนักทำให้ร่างกายผมอ่อนเพลีย กลับถึงบ้านก็อยากแต่จะเอาหัวทิ่มหมอน หลายอย่าง! ถ้าจะร่ายเรียงกันจริงๆก็ต้องพูดว่ามันเกิดจากสาเหตุหลายอย่าง พูดไปพูดมาก็คงไม่พ้นการแก้ต่างให้ตัวเอง แต่ก็ยอมรับว่าผมเองก็ขาดความลึกซึ้งบางประการ บ้านเล็กบ้านน้อยที่สร้างไว้ ผมคิดแต่เพียงว่าสร้างได้ก็ทิ้งได้ ไม่เห็นเป็นไร ลืมคิดไปถึงบางใครที่เฝ้าดูและเอาใจช่วยให้ผมก่อสร้างบ้านสำหรับเก็บผลงานเขียนของตนให้สมบูรณ์แบบ ผมก้าวเท้าขวาหนีออกมาก่อน แล้วเท้าซ้ายก็ก้าวตามมา หากเวลานั้นผมจะเอะใจสักนิด ก็น่าจะเห็นเศษหัวใจของใครบางคนติดฝ่าเท้ามาด้วย
